سينه ، و دو خيال در يك نفس « 1 » . يا أبا ذر المجالس بالأمانة ، و افشاء سرّ أخيك خيانة ، فاجتنب مجلس العشيرة . اى ابو ذر مجالس مىبايد به امانت باشد ، و حرفى كه در آنجا مذكور شود و احتمال ضررى نسبت به صاحبان مجلس داشته باشد نقل كردن آن حرف نبايد در جائى نقل كنند ، و افشا كردن سرّى كه برادر مؤمن در پنهانى به تو گفته باشد و راضى به نقل آن نباشد خيانت است ، پس اجتناب كن در فاش كردن راز برادر خود ، و اجتناب كن از مجلسى كه خويشان با يكديگر مىنشينند و بد مردم را مىگويند ، يا افتخار به پدران مىكنند ، يا به نفاق با يكديگر مىنشينند ، و چون جدا شدند راز يكديگر را فاش مىكنند . بدان كه از آداب مجالس و مصاحبتها آن است كه رازهاى آن مجلس را فاش نكنند كه مفاسد عظيمه بر اين مترتّب مىشود ، و حرفهاى مخفى در ميان مصاحبان بسيار مىگذرد كه اعتماد بر دوستى و آشنائى كرده از يكديگر مخفى نمىدارند ، و گاه باشد كه ذكرش موجب قتل نفوس و تلف اموال و احداث عداوتهاى عظيم شود ، و اين نيز قسمى است از سخن‌چينى . و همچنين سرّى كه برادر مؤمنى به اين كس بسپارد امانتى است از او ، و آن را نقل كردن بدترين خيانتهاست ؛ زيرا چنانچه تو سرّ برادر خود را نگاه نداشتى آن ديگر هم سرّ تو را نگاه نخواهد داشت ، و آن دوست را هم دوستى است ، و دوست گاه باشد كه دشمن اين كس باشد ، و در اندك زمانى سخن فاش مىشود . بلى اگر

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 343 ح 3 .